Do czego jesteś się w stanie posunąć by dostać to czego chcesz?

 

 Ocena 3/3

 Po lekturze Więzów krwi wiem już dlaczego Michel Bussi osiągnął taki sukces, to nie dziwne skoro już jego pierwsza książka była tak dobrze napisana. Uknuta intryga rozciąga się na wszystkie strony powieści i utrzymuje napięcie praktycznie do samego końca. Autor poprzez bohaterów książki pokazuje do jakich czynów jest się w stanie posunąć człowiek żeby dostać to czego chce. Szczególnie gdy jego umysł zaprząta myśl o bogactwie. Colin Remy wychowywany jest przez wujostwo po tym jak w wieku sześciu lat nagle traci oboje rodziców. Matka przed śmiercią mówi chłopcu, że ten jeszcze spotka się ze swoim ojcem. Colin żyje w przeświadczeniu, że jego ojciec go porzucił, dlatego gdy nadarza się taka okazja wybiera się na obóz na wyspę Mornesey, by poszukać odpowiedzi na nurtujące go od lat pytania. Tam odwiedza swoją dawną nianię która opowiada mu o jego życiu na wyspie ze wczesnych lat oraz zapewnia go o tym, że jego ojciec umarł. W tym samym czasie z więzienia na wyspie ucieka dwóch przestępców, chłopiec nie zdaje sobie sprawy z tego, że jeden z nich zrobi wszystko, by go dopaść a to za sprawą wydarzeń z przed lat. Colin próbuje wierzyć faktom dotyczącym śmierci swojego ojca, jednak ostatnie słowa matki w dalszym ciągu nie dają mu spokoju. Pewnego dnia na drodze chłopca staje bezdomny który twierdzi, że jego ojciec żyje i od lat regularnie odwiedza wyspę. Od tego momentu chłopiec marzy tylko o spotkaniu z ojcem nie mając świadomości, że w ten sposób wpadnie w zastawioną na niego a przygotowywaną od wielu lat pułapkę. 

Dama ze szmaragdami

 Ocena 3/3

 

Prawie każda rodzina ma jakieś tajemnice jedne bardziej mroczne inne mniej. Szczególnie rodziny arystokratyczne mają ich sporo i z wielkim poświęceniem ich strzegą tak, by nigdy nie wyszły na światło dzienne. Młoda, zakochana kobieta ma w krótce stać się częścią bardzo wpływowej rodziny Verinderów, a to za sprawą ślubu z synem Lady Verinder Derekiem. Claire przenosi się do rezydencji Verinderów, gdzie rozpoczyna pozowanie do portretu, który ma być prezentem ślubnym dla młodych od Lady Verinder. Niestety Dwór pod Cisami źle wpływa na jej zdrowie do tego stopnia, że Claire zaczyna obawiać się o swoje życie. By nie popaść w depresję prosi swoją przyjaciółkę Madeline Hyde o przyjazd i dotrzymanie jej towarzystwa przez czas jaki pozostał do ślubu. Madeline po przybyciu na miejsce dostrzega zmiany jakie zaszły w przyjaciółce, najbardziej przeraża ją to, że ta zaczyna nawet tracić włosy. Zazwyczaj racjonalna Claire zaczyna wierzyć, że padła ofiarą klątwy związanej ze szmaragdowym naszyjnikiem w którym przyszło jej pozować do portretu. Kobieta otrzymuje anonim w którym autor utwierdza ją w przekonaniu, że klątwa związana z naszyjnikiem jest prawdziwa. Gdy narzeczona Dereka nagle umiera mieszkańcy Dworu pod Cisami starają się zatuszować sprawę, by uniknąć skandalu. Jednak oddana przyjaciółka zrobi wszystko, by sprawa śmierci Claire została wyjaśniona. Z tego powodu Madeline prosi o przyjazd do rezydencji swojego znajomego lekarza w raz z którym pojawia się sławny detektyw. Prowadzone przez niego przesłuchania mieszkańców dworu wykażą, że praktycznie każdy z domowników ma coś do ukrycia, a z tajemniczą śmiercią przyszłej żony Dereka Verindera miała związek więcej niż jena osoba. Podobało mi się to jak autorka ciekawie budowała napięcie w książce szczególnie w momencie, gdy sprawa śmierci Claire zostaje niby wyjaśniona po pewnym czasie mamy zupełny zwrot akcji i wszystko trzeba wyjaśniać od nowa. Spora ilość bohaterów daje czytelnikowi szansę na typowanie mordercy, jak również narzędzia zbrodni. W końcu w arystokratycznych rodach często spotykano się z bardzo wyrafinowanym sposobem na pozbawienie kogoś życia. 

widmo trądu powraca po latach

 

 Ocena 2/3

Powraca trąd, powraca strach mimo, że od dawna nie ma się już czego bać. Victoria Hislop ponownie powraca do swoich bohaterów z Wyspy, by po latach dokończyć te historię. W najnowszej książce poznajemy bohaterów z nieco innej strony, więcej dowiadujemy się o Sofii (matce głównej bohaterki Wyspy) Dziewczynka w tragicznych okolicznościach w ciągu jednego dnia traci zarówno matkę jak i ojca. Przed zostaniem sierotą ratuje ją ciotka Maria Petrakis, która po powrocie ze Spinalongii wraz z mężem postanawia adoptować dziewczynkę. Sofia dorasta w szczęściu i nieświadomości dotyczącej tragicznych losów swoich rodziców. Maria po latach spędzonych na wyspie musi od nowa przyzwyczaić się do funkcjonowania w społeczeństwie Plaki. Nadal są bowiem ludzie u których trąd mimo, że zaleczony wzbudza lęk. Maria nie potrafi w pełni cieszyć się z odzyskanej wolności i nowego życia szczególnie, że w noc opuszczenia Spinalongii jest świadkiem śmierci swojej siostry Anny. Od tego czasu Maria potrzebuje rozumieć co się stało. Gdy była jeszcze na wyspie docierały do niej plotki związane z romansem siostry. Maria podejrzewała, że może mieć to związek z jej śmiercią. Każdy z mieszkańców Plaki był w jakiś sposób związany ze Spinalongą, niektórzy bezpośrednio, bo ich krewni trafili na wyspę, inni zaś handlowo sprzedając swoje towary na wyspę. Zlikwidowanie kolonii trędowatych zmieniło więc życie zarówno chorych jak i zdrowych. Bardzo się cieszę, że autorka się zdecydowała na napisanie kontynuacji Wyspy, bo po lekturze pierwszej powieści czułam spory niedosyt tak mnie porwała ta tematyka. Pewnej sierpniowej nocy nie wzbudziło już we mnie takiego zachwytu niemniej jednak cieszę się, że ta historia doczekała się zakończenia. 

Dziewczyna z Paryża

 

 Ocena 2/3

By móc dokonywać odważnych czynów trzeba czasami zrezygnować z wielu rzeczy np. z własnego życia. Takiego wyboru dokonywało podczas wojny wielu członków ruchu oporu, których rodziny nie wiedziały o ich działalności często wyciągając mylne wnioski i posądzając ich o sympatyzowanie z wrogiem. Alice wraz z rodzicami przyjeżdża do Paryża, czyni to za sprawą tajemniczego spadku zapisanego dziewczynie przez jej babcię. Po dotarciu na miejsce okazuje się, że zapisane w testamencie mieszkanie jest kapsułą czasu, wszystko w środku bowiem wygląda tak jak w czasie wojny, gdy mieszkała w nim rodzina babci Alice. W trakcie przeszukiwań mieszkania Alice trafia na dziennik pisany przez Adalyn siostrę jej babci Chloe o której istnieniu zarówno ona jak i jej rodzice nie mieli pojęcia. Alice tłumacząc dziennik poznaje historię życia obu sióstr. Nastolatka początkowo podejrzewa, że Adalyn mogła spotykać się z nazistami W rozwikłaniu tej zagadki Alice pomaga poznany w Paryżu chłopak imieniem Paul. Dzięki Paulowi nastolatka nie tylko poznaje burzliwą przeszłość swojej rodziny ale też zaczyna inaczej patrzeć na jej obecną sytuację życiową, bo to on uświadamia jej, że zamiast ciągle omijać bolesne tematy i zamiatać je pod dywan rodzina powinna ze sobą rozmawiać. 

Kobieta w mroku

 Ocena 3/3

Książka sprawiła, że z zapartym tchem przewracałam strony. Nie pamiętam kiedy ostatnio jakaś książka wywołała u mnie tyle emocji co Kobieta w mroku. Autorka wspaniale ukazała psychikę bohaterów szczególnie jednego, którego charakter zmieniał się przez całą książkę, a zaburzona osobowość była umiejętnie kamuflowana. Czytelnik początkowo o wszystkie problemy dotyczące tej rodziny oskarża Sarah. Łatwo to robić ponieważ kobieta po śmierci matki pogrążą się w depresji w której trwa przez długi czas zaniedbując rodzinę i dom. Również Patrick wykorzystuje chorobę  żony i zaczyna realizować swój ukryty plan. Buduje w kobiecie poczucie winy i dzięki temu zaczyna nią sterować według własnych upodobań. Napięta sytuacja rodzinna ma się polepszyć, gdy rodzina kupuje stary wiktoriański dom. Dom w którym jak twierdzi Patrick spędził wspaniałe dzieciństwo. Po przeprowadzce okazuje się, że tak wspominany przez Patricka dom w niczym nie przypomina tego w którym muszą zamieszkać teraz. W tym domu panuje mrok, na ścianach jest wilgoć i grzyb a w niektórych częściach domu pojawiają się zimne miejsca. Dom zamiast pomóc rodzinie powoli ją osłabia, dzieci pary zaczynają mieć koszmary stają się osowiałe i wychudzone. Otumaniona lekami Sarah zdaje się tego nie dostrzegać, a pragnący idealnego domu Patrick twierdzi, że wystarczy się trochę postarać by znowu był to ciepły rodzinny dom. Całej sprawy nie ułatwia również fakt, że piętnaści lat wcześniej w domu tym wydarzyła się okropna zbrodnia, której niedostrzegalne ślady nadal są częścią tego domu. Pewnego dnia Sarah dowiaduje się, że jej mąż przyjaźnił się z jedną z ofiar morderstwa mimo, że sam twierdził, że mieszkającą tu kiedyś rodzinę ledwie znał. Sarah zaczyna szukać informacji o domu w internecie, a to co znajduje wstrząsa całym jej światem, bowiem okazuje się, że Patrick okłamał ją nie pierwszy raz.