królowa sprzecznych emocji

Ocena 3/3

Tajemny dziennik Marii Antoniny to napisana w formie pamiętnika historia życia francuskiej królowej. Mimo, że powieść w wielu momentach stanowi literacką fikcję to w większości jest ona poparta wieloletnimi badaniami autorki nad historią życia tej barwnej postaci.

Maria Antonina rozpoczyna prowadzenie dziennika w młodości zaczynając od czasów dzieciństwa, szczegółowo opowiadając o swojej rodzinie. Dziennik, który był dla niej karą zadaną przez spowiednika towarzyszy młodziutkiej księżniczce, a później królowej na dworze Francji.

To w nim królowa opisuje swoje wszystkie troski dotyczące życia małżeńskiego a później i macierzyństwa. Dziennikowi powierza swoje rozterki dotyczące losów kraju w którym przyszło jej panować. Również tam ujawnia swoje najintymniejsze sekrety dotyczące trwającego wiele lat romansu. W czasach, gdy na dworze otaczają ją szpiedzy, a każdy ruch i gest jest osądzany i szeroko komentowany to ten sekretny zeszyt jest dla królowej spowiednikiem, najlepszym przyjacielem i największą pociechą w smutku towarzysząc jej do ostatnich dni życia.

Książkę doskonale się czyta przez to, że nie jest typową zawierającą tylko suche fakty historyczne biografią. Postać tej moim zdaniem najbardziej barwniej francuskiej królowej na kartach tej powieści ożywa, by pokazać czytelnikowi swoje prawdziwe oblicze. Nie tylko żyjącej w przepychu i trwoniącej pieniądze monarchini, ale przede wszystkim rozsądnej i odpowiedzialnej kobiety i królowej. Maria Antonina jest pokazana tutaj jako wspierająca męża żona i oddana matka.

Jednak przede wszystkich jest kobietą którą kierują różne czasami sprzeczne emocje i która z dumą i oddaniem realizuje powierzone jej cele. Czytelnicy lubiący podobnego typu literaturę sięgając po tę powieść na pewno nie będą rozczarowani.

Księżyc we łzach

 Ocena 3/3

W Maroku kobiety nie mają praw, są postrzegane jako osoby gorszej kategorii. Ouarda Saillo opowiada historię swojego życia. W wieku pięciu lat straciła matkę, ta została pocięta nożem i spalona przez własnego męża. Ouarda wraz z sześciorgiem rodzeństwa ( pięcioma siostrami i bratem ) spędziła dzieciństwo u różnych krewnych, gdzie często była źle traktowana. Bicie i szykanowanie były częstymi elementami ich życia. Często wraz z rodzeństwem przymierała głodem i żebrząc o jałmużnę lub jakieś pożywienie starała się zapewnić sobie i swoim najbliższym możliwość przetrwania. Dziewczynki w Maroku są często napastowane przez mężczyzn również tych z własnej rodziny. Ouarda i jej siostry wielokrotnie musiały bronić swojej czci przed napaściami ze strony kuzynów i stryja. Nie całe życie Ouardy było przepełnione nieszczęściem, gdy w pewnym momencie swojego życia została rozdzielona z rodzeństwem i trafiła pod opiekę obcej rodziny zyskała szansę na pójście do szkoły. Dziewczynki od wczesnych lat życia były przymuszane do ciężkiej fizycznej pracy, często ponad ich siły.

Ouarda w książce dużo miejsca poświęca również ojcu , swojemu stosunkowi do niego przed i po tym jak dopuścił się morderstwa jej matki, która w dodatku była wtedy w bardzo zaawansowanej ciąży. Książka przez to, że jest pisana w formie wspomnień nacechowana jest bardzo emocjonalnie co pozwala dobrze zrozumieć uczucia jakie główna bohaterka chce przekazać czytelnikowi. Dla Ouardy Saillo jest to rodzaj rozliczenia i w pewien sposób pogodzenia się ze swoją przeszłością. Autorka również dużo miejsca poświęca na wyjaśnienie zwyczajów panujących w krajach muzułmańskich. 

morderca kameleon, nie wiadomo kim będzie za chwilę ..

Ocena 2/3

Psycholog Alex Delavare pomaga policji w rozwiązywaniu kryminalnych zagadek. Ta jednak jest bardzo skomplikowana. W krótkim odstępie czasu dochodzi do zaginięcia młodej kobiety i morderstwa staruszki. W obu przypadkach jedyny wspólny mianownik do duży czarny samochód. W trakcie śledztwa ciało kobiety zostaje odnalezione, a morderstw z użyciem dużego czarnego samochodu przybywa. Sprawa jest bardzo skomplikowana ponieważ sprawca jest niczym kameleon, świadkowie opisują go jako atrakcyjną kobietę, starszego mężczyznę, kowboja , młodego mężczyznę z zarostem a czasem bez. Policji ciężko ustalić prawdziwy wizerunek sprawcy. Nieznany jest również jego motyw, ponieważ ofiar nic nie łączy, a między niektórymi morderstwami odległość wynosi prawie dziesięć lat. Jedna ze zbrodni świadczy o motywach rodzinnych, inna zaś ma charakter typowo seksualny. Morderca – kameleon przez długi czas jest bezkarny i wyprowadza policjantów w pole.

Książka prawie przez cały czas budzi ciekawość, w momentach gdzie sądziłam, że akcja osłabła na jaw wychodziły nowe fakty i tempo akcji ponownie zaczynało wzrastać.

Naprawdę dobry kryminał wart przeczytania.

Nieśmiałość

Ocena 3/3

Nieśmiałość to problem dotykający sporej grupy społecznej. Zazwyczaj wiąże się ona z naturalną powściągliwością w określonych sytuacjach życiowych. Najczęściej jest to przypadłość wrodzona a rzadziej nabyta. Kiedy nieśmiałość zaczyna utrudniać życie przeradza się w fobię społeczną i wymaga leczenia. Borwin Bandelow terapeuta i psycholog, który od lat zajmuje się problemem fobii społecznej w swojej książce bardzo dokładnie opisuje ten problem.

Jeśli w kontaktach społecznych odczuwasz dyskomfort w postaci szybszego bicia serca, wzmożonej potliwości, suchości w gardle to ta książka jest dla Ciebie.

Autor bardzo szczegółowo omawia problem i podpowiada w jaki sposób z nim walczyć.

Tłumaczy również w którym momencie osoba borykająca się z nieśmiałością powinna zasięgnąć porady specjalisty.

W książce jest kilka bardzo przydatnych rozdziałów np.

• kontakt wzrokowy dla początkujących
• mowa ciała dla osób nieśmiałych
• jak swobodnie rozmawiać z mężczyznami (rady dla kobiet)
• jak swobodnie rozmawiać z kobietami ( rady dla mężczyzn)

Książka mimo że psychologiczna to napisana jest bardzo przystępnym i łatwym do zrozumienia językiem. Nie wyleczy ona z nieśmiałości, ale pomoże w rozpoznaniu problemu i podpowie jak umiejętnie podjąć z nim walkę. A przede wszystkim uświadomi osobom nieśmiałym, że nie są oni osamotnieni w tym problemie, bo ludzi walczących z nieśmiałością i fobią społeczną jest na prawdę dużo. 

Z grubsza Wenuj

 Ocena 1/3

Książka dobrze się zapowiadała. Pełna humoru historia dwóch kobiet zmagających się z nadwagą.

Niestety w pewnym momencie książka zaczęła przypominać coś w rodzaju dziennika feministki. Bowiem wyłania się z niej obraz kobiet, które zaczynają mieć problemy z wagą z powodu mężczyzn. Mężczyzn, których obchodzi tylko zgrabna figura i ładne ciało i dla których największą rolę w życiu odgrywa seks. Natomiast kobiety stale walczą ze swoimi kompleksami najczęściej je zajadając.

Bohaterkami powieści są Basia – kobieta skupiona głównie na swoim wyglądzie, wręcz chorobliwie dbająca o swoje ciało, która od dziecka zmaga się z problemem otyłości i efektem jojo. Jej głównym problemem jest jednak matka, która od najmłodszych lat szykanuje córkę z powodu wyglądu.

Janina – przytłoczona przez robiącego karierę medyczną męża, zepchnięta do roli kury domowej. Osamotniona szuka pocieszenia w jedzeniu odnajduje w sobie kulinarną pasję.

Jednak z powodu nadmiaru kilogramów jest psychicznie gnębiona przez męża.

Obie Panie poznają się na dwutygodniowym obozie dla grubasów. Początkowo się ze sobą nie dogadują, jednak okazuje się że połączy jej jedna delikatna, a w zasadzie niezręczna kwestia.

Książka mnie zawiodła. Rzadko decyduję się na przeczytanie powieści polskiego autora, bo z reguły wolę zagraniczne książki. Teraz jednak chciałam dla odmiany przeczytać coś innego, niestety źle wybrałam.